Afscheid van Katja Bakkers

Nadat wij op donderdag 24 november aan de groep verteld hadden dat Katja was overleden heerste er een ontzettend ongeloof, Katja dat kan toch niet.
Maar helaas, het is niets meer dan de waarheid.
Na een kort ziekbed, een longontsteking en kalium tekort waarvoor Katja was opgenomen in het ziekenhuis is zij zaterdag 19 november in coma geraakt en op zondag morgen om 9.30 uur overleden.
Gelukkig heeft Paul haar in de laatste uren kunnen bijstaan en we hopen dat Katja dit nog heeft kunnen waarnemen.
Haar moeder en zus kwamen net te laat in het ziekenhuis aan, niemand had ook verwacht dat dit zo snel zou gaan gebeuren.
Er was zelfs al gesproken over na het weekend naar huis en eventueel nog lekker met Paul op vakantie.
Want Paul en Katja zouden naar Doorn voor een lekkere rustige week.
Helaas, het mocht niet zo zijn.
Wij werden dinsdag 22 november gebeld door Machteld (een goede vriendin van Katja en Paul) met de vraag of wij wilden dansen tijdens de afscheidsbijeenkomst.
Ons antwoord was, ja natuurlijk! Wij besloten een mooie engelse wals te dansen genaamd de Darkwals.
De rest van de week heb ik bijna niet kunnen slapen, want het zou zwaar worden, maar wat een mooi afscheid.
Vrijdagmorgen zijn we eerst Miranda gaan ophalen en daarna naar Veenendaal om Ria op te halen.
Ria was Katja haar laatste duo danspartner en Ria wilde heel graag naar de begrafenis.
We zijn erg op tijd weg gegaan, want je weet maar nooit wat je nog tegenkomt onderweg.
Om 12.10 uur waren we op de plaats van bestemming en na even gewacht te hebben zijn we naar binnen gegaan.
De auto met Katja kwam al gauw voor rijden en hebben wij nog even met Paul gesproken en de zaal even bekeken want er was een gemeen schuin drempeltje naar de plaats waar we gingen dansen. Het bleek geen probleem op te leveren.
Toen de bijeenkomst ging beginnen was de zaal overvol, veel mensen konden niet eens zitten.
Helaas kon de vader van Katja niet aanwezig zijn omdat hij ’s morgens was flauw gevallen. Hij was naar het ziekenhuis gebracht en moest daar ook blijven.
Na wat toespraken was het dan zover, wij gingen dansen. De eerste gang was naar de kist en dat was moeilijk, daarna het dansen, heel mooi en zacht. Verdrietig, maar het voelde zo goed.
Aan het eind van de dans heeft Miranda de bloemen naar voren gebracht en hebben we die bij Katja neer gelegd. Het afscheid was voorbij. De laatste dans voor Katja.
Na nog wat toespraken gingen we allemaal naar buiten met de bloemstukken die bij de kist hadden gestaan en vormden we een erehaag voor de dragers met de kist.
De weg naar het graf was kort en daar sprak Paul nog een paar woorden en het gedicht van de kaart en dan is het afgelopen.
De weg terug naar de aula leek ineens veel langer geworden.
Eenmaal in de aula hebben we rustig koffie gedronken met een broodje en zijn toen afscheid gaan nemen van Paul en de moeder en zus van Katja. Heel veel mensen kwamen naar ons toe om te laten weten dat ze het dansen heel mooi hadden gevonden. Ook de moeder en zus van Katja waren onder de indruk.
Wij hebben Paul de cd met de Darkwals gegeven en de envelop met de lieve groetjes die jullie (de groep) hadden geschreven.
Om 15.15 uur gingen we terug op weg naar huis.
Het was verdrietig, zwaar, maar bovenal mooi en goed om op deze manier afscheid hebben mogen nemen van Katja.


Paul en naaste familie van Katja: wij wensen jullie veel sterkte om dit verlies een plekje te kunnen geven in de toekomst.


Nel en Henk van der Vegte